السّلام كه هر قصيده شامل چهارده بيت و در صدر آن حديثى از هريك از امامان و شرح حال مختصرى از آنان در چهارده سطر و چهارده آيه از آيات قرآنى و چهارده مدرك از تشيّع و چهارده مدرك از تسنّن مىباشد . نمونه‌هاى زير از نظم اوست : در بارگاه قدس رضا هركس سعادت دوجهان آرزو كند * بايد به‌سوى قبلهء حاجات رو كند در خاك پاك طوس شبى از ره خلوص * با حجّت و ولىّ خدا گفت‌وگو كند سر در كمال عجز بسايد به ساحتش * تشريح دردها همه را موبه‌مو كند بارد ز ابر آه ندامت سرشك پاك * با سيل اشك ، لوث گنه شُست‌وشو كند آن را شود عبادت او مورد قبول * كز بحر عشق شاه خراسان وضو كند شاهنشهى كه پيك خداوند روز و شب * عرض ادب به ساحت دربار او كند خوشبخت ملّتى كه طريق فلاح را * از بارگاه قدس رضا ، جُست‌وجو كند اى آفرين به همّت آن‌كس كز اين مقام * تحصيل عزّت و شرف و آبرو كند تعقيب راه زنده‌دلان رسم بندگيست * مرد خداشناس بدين شيوه خو كند گر « قائمى » دريد ز هم جامهء صلاح * با رشتهء رضاى رضايش رفو كند شهيد اكبر زبان حال مادر داغدار حضرت علىّ اصغر با كودك شهيد و شيرخواره‌اش اى بخت من ، اى ستارهء من ! * اى كودك ماهوارهء من اى غنچهء ناشكفته پرپر * اى مصحف شصت پارهء من اى چارهء درد دردمندان * اى كودك شيرخوارهء من اى طوطى لاله‌زار زهرا * اى صبر و قرار و چارهء من رفتى و دل مرا شكستى * از هرچه جز اوست ديده بستى